Het is om moedeloos van te worden. In het vroege voorjaar ben ik druk in de weer met zaaien. Vol verwachting kijk ik iedere dag of de zaadjes al uitgroeien tot een steeltje met een paar blaadjes. Dit jaar echter kregen mijn zaadjes bijna geen kans om te kiemen tot plant. De slakken, die overdag nergens te bekennen waren in de kas, kwamen ’s nachts voor de dag en vraten ieder ontkiemd zaadje meteen weg. ’s Ochtends kon ik aan het slijm dat op de aarde lag zien dat het slakken waren geweest die de plant opgegeten hadden.

De goed bewaarde dahliaknollen haalde ik van de zolder en was zeer blij dat er al zoveel uitlopers aan deze dahlia’s zaten. Ik heb keurig gewacht tot ijsheiligen, 15 mei, voordat ik de dahliaknollen in hun bed van aarde en mest toedekte. Met angst en beven bekeek ik de uitlopers iedere ochtend op sporen van de slak. In eerste instantie dacht ik dat de slakken niet zoveel trek hadden in deze uitlopers maar toen de eerste malse blaadjes aan de uitlopers groeiden werden deze ook meteen door de slakken belaagd.

Eerlijk ik heb alle tips al geprobeerd. Van eierschalen tot koffiedik. Van cacaodoppen tot dakpannen, karton, bier en het lokken van vogels. Mijn echtgenoot heeft zelfs een prachtige woning voor de egel gebouwd waar uiteindelijk zelfs een egel ingetrokken is. Maar, ja, een egel kan ook maar een bepaald aantal slakken op. De slakkenkorrels wil ik niet gebruiken. Die zijn schadelijk voor alles wat me lief is in de tuin. De egel, de vogels en de vele insecten. Dat gaat te ver.

U, als tuinliefhebber, herkent dit vast. Ik hoor mijn buren en vriendinnen klagen. Iedereen heeft last van de slak. Dit jaar zijn er blijkbaar heel veel. Met een slakkengang gaan ze door de tuin maar wat een schade brengen ze toe. Heeft u de ultieme oplossing? Ik hoor het graag.